ဘယ္ကုိသြားမွာလဲ
ေတာင္တန္းေတြကအိပ္ယာ၀င္ ပုံျပင္လုိ
မ်က္လုံးထဲမွာ တဖြဲဖြဲ ရြာလုိ႔
တေန႔တေန႔
ခရီးဟာ ငါ႔ ဘူတာရုံထဲ ေရာက္လာႏုိးနဲ႔
ထိပ္ထားေရ…
တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ မျမင္ႏုိင္တဲ႔ အေ၀းေလးထဲကုိ
ႏွင္းေတြကမွုိင္းေနေအာင္ေ၀ေနေသးတယ္ေနာ္
ေဟာဒီေကာင္က
လင္းပေနတဲ႔ အလြမ္းေတြနဲ႔
မင္းမ်က္ႏွာေလးကုိ
………………ေငးလုိ႔။ ။
Posted by ထက္အာကာေက်ာ္. Posted In : ေခတ္မုိးထဏ္
