ကြၽန္ေတာ္ဟာ “မမ” ရဲ႕ ႏြားကေလးတစ္ေကာင္ေပါ့၊

နစ္ ခ်င္လြန္းလို႔
ေရတိမ္တိမ္ကိုမွ လိုက္ရွာခဲ့တာပါ။


အေဝးေျပးလမ္းမႀကီး တစ္ခုလံုး ရင့္မွည့္ေနခဲ့ျပီ
ကြၽန္ေတာ္ ... အိမ္ကို ဘယ္လို ျပန္ရမွာလဲ ?

ငယ္ငယ္တုန္းက အတန္းထဲမွာ
လက္လွဲျပိဳင္ရင္
အႏိုင္ရခ်င္ခဲ့တဲ့ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ဟာ
              ... ကြၽန္ေတာ္ေပါ့။

အခုေတာ့ ...
ေႏြေရာက္ရင္ သိမ္းဆည္းရတဲ့ အေႏြးထည္လို
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ လံုးေထြးျပီးေတာ့သာ
              ထိုးထည့္ထားလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္

အလြမ္းကို ျဂိဳလ္စားေကြၽး
ေငးၾကည့္ျခင္းနဲ႔ပဲ ေရမီးပူေဇာ္ခြင့္ျပဳပါ။

ကြၽန္ေတာ့္ကို အျပစ္မတင္လိုက္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ ... ၊
              မျမင္ဖူးတဲ့ လူ အတြက္ေတာ့
              “မူး” ကိုလည္း “ျမစ္” လို႔ ထင္ခြင့္ရွိတယ္ မဟုတ္လား။