အေရးတႀကီး ႏိုးထစရာ မလိုဘူးဆိုရင္
ငါ ဆက္ျပီး အိပ္ေနခ်င္လို႔ပါ ...


“ဘဝ” ဆိုတာနဲ႔ ဘာလို႔ “ရွင္သန္ျခင္း ...” လို႔
အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရတာလဲ ?!
ငါကေတာ့ အိပ္ေနရတာကိုပဲ ... ႀကိဳက္တယ္၊
             ရုပ္ရွင္ထဲက ဇာတ္လိုက္ေလာက္ေတာ့
             ငါလည္း ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီး မေကာင္းႏိုင္ဘူးေပါ့ ...
             သံပတ္ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့နဲ႔ပဲ ေနတတ္တယ္။



ေလ့က်င့္ခန္း မွန္မွန္လုပ္မွ
ပထမ ရမယ္ဆိုရင္
ငါ ရွင္ဘုရင္ေတာင္ မျဖစ္ခ်င္ဘူး၊
             ေက်းဇူးျပဳျပီး ငါ့ကို
             “ေစာက္ရူး ...” လို႔ ေခၚပါ။


မျမင္ခ်င္တာေတြ အားလံုးအတြက္
မ်က္စိေသးေသးေလးႏွစ္လံုးကို ပိတ္ထားလိုက္ရံုပါပဲ
ေဟာ ... ငါ ဘယ္ေလာက္ လိမၼာတဲ့ေကာင္လဲကြယ္ ... ၊
             ေဟာဒီ ... ေစာက္ရူးမွာ
             ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားပါတယ္။


ငါ့ဆီ ဂုဏ္ျပဳဖိတ္စာ ပို႔ဖို႔မလို
ငါ့လိပ္စာကို ငါမသိ
ငါ့ အုတ္ဂူမွာလည္း ဘာကဗၺည္းမွ ထိုးေပးဖို႔
             အေၾကာင္းမရွိေပဘူး။


အို ... မိတ္ေဆြတို႔
ႏိုင္ငံႀကီးသားအေပါင္းတို႔ ...
             ေသြးနဲ႔ကိုယ္ သားနဲ႔ကိုယ္
             မွားယြင္းၾက၊
             ပက္လက္ေမ်ာဖို႔အတြက္
တံေတြးခြက္ၾကီးၾကီး လိုက္ရွာၾက၊


ငါကေတာ့ ...
ေစာင္ထူထူကို ေခါင္းျမီးျခံဳ
ကိုယ့္ ကိုယ္က်င့္ ... ကိုယ္
စိတ္လံုလံုနဲ႔ အိပ္တယ္။


ႏိုင္ငံေက်ာ္ေတြအားလံုးကို ... သနားတယ္၊
မင္းတို႔ ငါ့ေလာက္
ဘယ္သူမွ အိပ္ေရးမဝခဲ့ၾကပါဘူး ။