အနည္းလုိအမ်ားစားေျခ
Posted by ထက္အာကာေက်ာ္ on Monday, July 20, 2009
Under: ေမာင္ေခ်ာႏြယ္
စိတ္ကုိတူးဆြခဲ႔၊
တစ္ဘ၀လုံးလုံး
အဖူးရယ္၊ အညြန္႔ရယ္လုိ႔မတက္
အိပ္မက္ေတြမက္ရတာေတာင္ မေျဖာင္႔တန္းခဲ႔၊
ဘယ္လုိသံသရာလမ္းေတြကမ်ား
ေကြ႔ေကာက္ခဲ႔ပါသလဲ
ရင္မွာ ရထားမဆုိက္တာၾကာျပီ။
တုိ႔ေတြ
ေ၀းခဲ႔ၾကတယ္
တုိ႔ေတြ
ေ၀းခဲ႔ၾကတယ္
အေျပးအလႊား ေ၀းခဲ႔ၾကရတယ္။
ငါတုိ႔အလြမ္းေတြ
ခ်င္းခ်င္နီရဲေအာင္ပဲ
တုိ႔ေတြ
ေ၀းခဲ႔ၾကရတယ္၊
တုိ႔ေတြ
တည္ေဆာက္ခဲ႔ၾကပါတယ္
ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ ၾကည္ညဳိႏုိင္ေလာက္ထိသာပါ။
တုိ႔ေတြ
တည္ေဆာက္ခဲ႔ၾကပါတယ္
ဒီတည္ေဆာက္မွုေတြဟာ
ေမွာက္ေမွာက္မွားမွားေတြပါလား
ဒီ...
တည္ေဆာက္မွုေတြဟာ
စြန္းစြန္းထင္းထင္း အဖိတ္အစဥ္ေတြပါလား
ဒီ...
တည္ေဆာက္မွူဟာ
ပ်က္ပ်က္ယြင္းယြင္းေတြပါလား
ဒီတည္ေဆာက္မွုဟာ
ျမင္႔ျမင္႔မားမား စြန္႔စားမွုေတြလား
ဒါေၾကာင္႔ပဲျဖစ္ရမယ္
ငါတုိ႔ေတြ
အႏုပညာတပ္ဦးက
ကဗ်ာဆရာျဖစ္ခဲ႔ၾကရတာ။
ငါတုိ႔ေတြ
ေ၀းခဲ႔ၾကရတယ္၊
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ၾကီးကုိပဲ ေ၀းခဲ႔ၾက၊
အနီးကယ္ အေ၀းေတြနဲ႔ ေ၀းေ၀းေနခဲ႔ၾက၊
တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ခ်စ္ျပီးသား
ဘယ္လုိေၾကာင္႔မ်ား
ငါတုိ႔ေတြေ၀းခဲ႔ၾကရ၊
ငါတုိ႔ေတြ
ေ၀းျပီးရင္း ေ၀းေ၀းလာေနၾကျပီ
တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ဆာေလာင္
တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ငတ္ရင္း၊
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကုိဆာေလာင္ရင္း
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကိုလြမ္း
ငါတုိ႔ေတြမွာ
ဘာသာစကားကြဲျပားျခားနားမွုေတြမရွိ
ငါတုိ႔ေတြမွာ
အသားေရာင္ျခားနားမွုေတြမရွိ
ငါတုိ႔ေတြမွာ
တုိင္းျပည္ျမဳိ႕ရြာ နုိင္ငံျခားနားမွုမရွိ
ငါတုိ႔ေတြမွာ
ေသြးသားေတြသာရွိခဲ႔ၾက။
ငါတုိ႔ေတြ
ျမတ္ႏုိးဖြယ္ အခ်ိန္ေတြျမတ္ႏုိးမိဆဲ
အလြမ္းရယ္
အလြမ္းဆီလာခဲ႔ပါေတာ႔၊
သံတမန္ နည္းနဲ႔ေတာ႔
ဘယ္လုိမွ မေျဖရွင္းနုိင္ပါဘူး။ ။
In : ေမာင္ေခ်ာႏြယ္